Miłość czy to tylko puste słowa ?

Miłość czy to tylko puste słowa ?

cz. 1 - Niall

Otworzyłam oczy, a chłopak uśmiechnął się do mnie.

-  Gdzie jestem ? - spytałam zdziwiona

-  Witam w domu 1D ! - odparł chłopak

-   Ty pewnie jesteś Niall ? Moja koleżanka ma na waszym punkcie świra. - powiedziałam zniesmaczona (przewróciłam oczami)

Najwyraźniej to zauważył, ponieważ zmienił temat...

-   Nie zjadłabyś czegoś ? - spytał

-   Wiesz co...

Nie zdążyłam odpowiedzieć na pytanie, bo wtem do pokoju wbiegł.... Jak on miał chyba Harry... Nie wiem...

-   Niall !!! - krzyczał chłopak

-   Co ? - równie głośno odpowiedział Niall

-   Oooo.... Nie wiedziałem, że miała przyjść do nas jakaś piękna dziewczyna... - powiedział chłopak w lokowanych włosach

-   Nie, nie miałam do was przyjść... Nawet nie wiem jak się tu znalazłam. - odpowiedziałam stanowczym głosem

-   Jestem Harry... A ty ? - spytał loczek

-   Nazywam się (T.I.)... I nie licz na bliższe spotkanie bo tylko, gdy dowiem się jak tu się znalazłam... Wyjdę i nasze drogi już nigdy się nie spotkają !. - powiedziałam prawie, że krzykiem

-   Harry. Wydawało mi się, że chciałeś mi coś powiedzieć - zaczął Niall

Musiał zobaczyć, że nie mam ochoty rozmawiać z Harrym

-  Aaa.... Tak ! Ten wywiad.. no wiesz ten, który miał być pojutrze.. Przenieśli go na jutro. Więc przygotuj się wyjeżdżamy o 8.00 rano ! - odpowiedział Harry śmiejąc się

-   Ok. Dobra. Dzięki za info, a teraz już sobie idź ! - rozkazał mu Niall

-   No dobra już idę, idę... Ale pamiętaj (T.I.) jak będziesz czegoś ode mnie chciała... Wiesz gdzie mnie znaleźć. - powiedział loczek przed wyjściem

-   To ja pójdę zrobię Ci kanapkę i herbatę... I zaraz będę... No i opowiem Ci jak się tu znalazłaś - mówiąc to Niall był już na skraju pokoju

.......10 min później.......

Już jestem ! - powiedział Niall z uśmiechem na twarzy

No dobra to teraz możesz mi już odpowiedzieć jak się tu znalazłam ? - spytałam popijając gorącą herbatę

Tak... Już mówię... Szedłem sobie spokojnie przez park, aż nagle zobaczyłem uciekającego mężczyznę z damską torebką... Gdy spojrzałem w kierunku, z którego wybiegł... Leżałaś tam Ty byłaś lekko potłuczona... Bez namysłu podniosłem Cię z ziemi i zadzwoniłem po TAXI... I tak się oto tu znalazłaś - powiedział chłopak kończąc "opowieść" 

Cooo ??? - odpowiedziałam zdziwiona

Momentalnie zaczęłam rozglądać się za moją torebką. Nie było jej !!! Więc to co mówił mi Niall musiało być prawdą.

Dziękuję Ci za to, że mi pomogłeś... - powiedziałam

Nie ma sprawy... Każdy by tak zrobił... A teraz pewnie już sobie pójdziesz ? Tak jak mówiłaś ?... - odparł chłopak smutnym głosem

Tak... Muszę już iść... Pewnie moja przyjaciółka się o mnie martwi... Dopiero co przyleciałyśmy do Londynu, a ja już znikam i nie daje po sobie znaku życia... - powiedziałam do chłopaka

A może spotkałabyś się ze mną jutro w kawiarni ? Przyjechałbym po Ciebie... Np. o 13 ? - spytał Niall

Hmmmmm.... No nie wiem... 

No nie daj się prosić ! 

Dobrze możesz przyjechać po mnie dasz mi jakąś kartkę zapisze Ci adres... - powiedziałam

Oki. Już... Masz... - mówił podając mi karteczkę

Spojrzałam na nią nie była pusta był na niej numer tel... Nie mówiłam nic zapisałam tylko adres i oddałam karteczkę

Nie zapiszesz sobie mojego numeru ? - spytał zszokowany blondyn

A mogę ? Nie byłam pewna... - odparłam

Pewnie...

Dobrze... Mam już wszystko... Będę się zbierać.. Odprowadzisz mnie do drzwi ? - spytałam...

Musiał mnie odprowadzić bo nie wiedziałam gdzie jest wyjście :)

Tak .. Pewnie !!! Już idę - krzyknął chłopak

Doszliśmy do drzwi... Nastała niezręczna cisza... Przerwałam ją szybko...

Pa..

Tak do zobaczenia... - odpowiedział Niall

........Minęło dobre 30 min zanim doszłam do naszego domku......(Naszego znaczy mojego i mojej przyjaciółki)

Gdzie Ty byłaś !!! - krzyczała Sara

Chciałam się wytłumaczyć lecz nagle.... Ok.. To mój pierwszy IMAGIN piszcie prawdę czy wam się podoba... I czy mam pisać dalej. :)